Een e-mail sturen naar Aad? Zijn e-mail adres is aad@engelfriet.net
(klik op deze tekst om een voorgeadresseerde mail te openen)
Terug naar  het Engelfrieten overzicht

Naar beneden 

Wie weet er meer over de Boezembarakken van Rotterdam ??

De Boezembarakken van Rotterdam.....

Iedere Rotterdammer(ster) van 42+ en ouder kent wel verhalen over de Boezembarakken...

Toen Aad ooit dit verhaal maakte

Het ontstaan van de ziekenhuizen van Rotterdam

wilde hij natuurlijk besluiten met iets over de Quarantaine Inrichting de Boezembarakken, maar tot z'n verbazing, was er in heel zijn bibliotheek, zullen we maar zeggen, NIETS te vinden over de Boezembarakken. Nou, denk je dan, dat komt nog wel een keer, loop vanzelf nog wel eens tegen een boek of zoo aan, met als onderwerp zoiets als

Hoe ik heb geleden en gelegen in de Boezembarakken van Rotterdam,
maar het was wel lekker rustig

Maar, helaas, nooit viel er iets dergelijks uit een kast bij een Antiquariaat en dus laat je het er maar bij, komt nog wel eens.... en dan plotseling komt er de volgende emiel :

En toen stond Aad dus met de mond vol scheve tanden, maar volgens zijn moeder Alie was dat altijd de schuld geweest van de tandarts in Overschie, Phoa Yan Lee, door de familie kortweg Poep genoemd. Met de handen in het haar gaan zitten, heeft ook al geen zin meer bij webmaster Aad:

11475366

De Webmaster, schrijver dezes,
in blijde verwachting op de dingen die komen gaan van boven

uit het verhaal, wat wordt door velen zeer serieus wordt genomen:

Het geheim van den Haargroei

LINK

want het verhaal over de ziekenhuizen van Rotterdam eindigt dus noodgedwongen bij deze Quarantaine Inrichting:

quarantaineheijplaat

Het Quarantaine station voor zeevarenden op de Beneden Heijplaat

En ja, dan weet je je getroost door je familie, want wat kwamen er een hartverwarmende reakties op die emiel over de Boezembarakken:

Moeder Alie vertelde meteen weer het verhaal van Tante Gon die, heel erg natuurlijk, daar moest liggen, maar stiekum wel eens tegen Alie zei, kind, wat is het hier heerlijk rustig, waardoor Alie wel eens een beetje jaloers werd.....

Tom meldde dat zijn Opa er ook had gelegen en die schat van een Ria vertelde per kerende emiel :

We hebben het over een noodziekenhuis aan de Boezembocht in Crooswijk in de vorm van portocabines. I.v.m. te weinig ziekenhuisruimte, en bestemd voor besmettelijke ziekten zoals TB.

Het bestond in ieder geval nog begin jaren '60, toen ik er wel langs fietste. (Aad dacht meteen erachteraan:) Maar helaas nooit een foto van gemaakt hebt, dat deed je natuurlijk niet in die jaren, wie had er trouwens een fototoestel, allemaal waar natuurlijk....

Die lieve Marieke kwam helemaal uit Canada met wat links aanzetten:



Aad's eigen Search Engine Copernic maar weer eens geaktiveerd, en die kwam nog met dit, van Alex natuurlijk:



Aad heeft het maar niet aan zijn vrouw gevraagd, als niet-Rotterdamse krijgt die mogelijk wat vreemde associaties bij het woord Boezembarakken, Rotterdamse humor weer zeker, klinkt het dan weer....laat maar dus....je moet dit geheel alleen verwerken....

Maar gelukkig hebben we ook nog ons stamhoofd Hans en die aarzelde geen moment en sprong meteen in zijn Otootje en ging ter plaatse kijken:

Citaat uit dit verhaal:



We dwalen af, terug naar Hans in z'n Otootje:



En toen bedacht Aad de volgende uitvlucht, zou het kunnen zijn dat de barakken ooit op het Schuttersveld dezelfde zouden zijn als die aan de Boezembocht ??? Als historicus ben je nooit voor 1 gat gevangen en er zijn mensen die iets meteen als waar aannemen, omdat wij het publiceren....

En jawel, Tom bood redding:



Nou, we zitten toch aardig in de richting!!!

Want over het Schuttersveld hebben we al o.m dit op de site:

Citaat uit dit verhaal:



Meer over de schutters vind je natuurlijk in dit verhaal, maar uit dit verhaal nog dit:



Nou, op dit Schuttersveld verschenen dus in 1885 de volgende barakken, officieel een hulpziekenhuis van het Coolsingelziekenhuis, maar bedoeld voor Cholera patienten (LINK) :

barakschuttersveld

plattegrondbarak

De dames zitten gezellig buiten te keuvelen
een beetje ver van de nummers 15 en 16

de barakken op het Schuttersveld / Exercitieveld

Want let eens op de praktische inrichting, kompleet met lijkenloods en bergplaats voor doodskisten en baarhuis, alles onder 1 dak, heet dat toch ?? Wie zou er trouwens 's nachts naar die buitentoiletten (#13) zijn gelopen, zoo dicht langs de lijkenloods en bergplaats voor doodskisten en baarhuis..........

In oktober 1929 besloot de gemeenteraad tot oprichting van een barakkencomplex i.v.m. een mogelijke alastrium epidemie, een bepaald soort pokken. Massaal werden ook 325.000 mensen gevaccineerd. 96 mensen werden opgenomen in de net opgerichte Boezembarakken.....

Tijdens WOII werden de Boezembarakken ook gebruikt voor de opvang van mensen met geslachtsziekten.

En toch blijft het in Aad's hoofd spoken, waarom is er nu niets te vinden over de Boezembarakken ??? Zoveel Rotterdammers zijn ermee bekend, dus wachten we maar gewoon op de reakties, en wie weet een of meerdere foto's van onze eigen Rotterdamse Boezembarakken.




Een jaar nadat we dit verhaal hadden gemaakt, werd ons deze foto uit 1950, bezorgd door Anja Vermaat:

boezembarakken

De foto is genomen vanaf de nog steeds bestaande Barakkenbrug. Het Boezembarakken complex werd op 18 december 1929 in gebruik genomen als dependance van het Coolsingelziekenhuis.

Tussen 1930 en 1940 werden de Boezembarakken steeds verder uitgebreid. Aanvankelijk werden vooral patiŽnten die aan de pokken leden hier verpleegd, na WOII vooral tbc patiŽnten.

Na de opening van het Dijkzigtziekenhuis (1960) werden de Boezembarakken afgebroken.




Hierbij nog wat informatie, betreffende uw artikel over de Boezembarakken op de Boezembocht.
Mijn Oma en Opa woonden daar een paar honderd meter vandaan, in de Boezemlaan,zodoende heb ik de barakken van dichtbij meegemaakt in mijn jeugdjaren.

boezembocht

Op de foto staan we op de kruising Boezemlaan en Boezembocht, aan het eind ( rechts )op de foto komen we uit bij de Boezembarakken.
Er staat nu een benzinestation op de plaats waar de Boezembarakken waren.
De Boezembarakken, vaak liep ik er langs als kind over de Boezembocht, ik probeerde dan iets te ontdekken, want wat gebeurde er daar allemaal achter dat bruggetje, ook zag ik natuurlijk het verplegend personeel , dus het moest wel een soort ziekenhuis zijn?
Later wist ik dat er mensen verpleegd werden,voor TBC en POKKEN.Ook heb ik er wel eens rond gekeken, en dan zag je allemaal buiten bedden onder een afdak op een rij staan opgesteld.En met mooi weer lagen er patienten in. Dat is zo'n beetje wat ik me er nog van kan herinneren. En met de informatie in uw website over de Boezembarakken, ben ik volledig ingelicht wat er werkelijk gebeurde in die tijd.

Met vriendelijke groeten,

Nico van den Bos




Ook kwam er de volgende reaktie over de Boezembarakken:

Mijn vader lag in de boezembarakken in 1953-1954. In het Bergwegziekenhuis was er een nier bij hem verwijderd. Voor toen een grote operatie. In de boezembarakken moest hij opknappen en werd er een dieet voor hem bepaald.
Mijn moeder ging op bezoek bij hem met het pontje over de Rotte bij de Heervrankenstraat. Zij vond het overvaren op zondagmiddag vooral niet prettig als er voetballen was. Er waren dan teveel mensen op het pontje.
Soms mocht ik mee en moest ik wachten bij de portier in de wachtruimte. Ik mocht niet mee op de zaal. Een foto heb ik niet.

Wij, mijn vader, moeder, broer en ik (later nog een zusje) woonden in de Hoyledestraat 14a. Mijn ouders woonden er vanaf 1938, tot wij verhuisden in juli 1958 naar de Lemkensstraat op Overschie. Toen ik iets ouder was werkte ik bij een winkel als verkoopster. Deze winkel staat op de foto van het winkelcentrum Hoornwijck met de telefoon. Mijn baantje tijdens mijn studie. Het was Neeleman, een melkhandel. Eerst kwam de eigenaar nog als melkboer aan de deur.

hoornwegtelefooon

Hoornweg met op de achtergrond de Gereformeerde Maranatha kerk

LINK

Je website is erg leuk.

Thea Verhoef




We ontvingen ook de volgende reaktie van Willem van Baardewijk:

Wat ben ik een bofkont met jouw site. Zocht naar boezembarakken (Weinig mensen weten daarvan) en jawel: tof tof tof.

Een schitterende foto, heel herkenbaar.

Als knaap 1961-1962, was ik genoodzaakt mijn moeder daar te bezoeken die zo goed als in coma daar lag en is overleden.
Aan de hand daarvan heb ik een gedicht geschreven:




Wie weet er nog iets over de Boezem Barakken ?

Ik kan me er nog wel het een en ander van herinneren, heb daar gewerkt rond 1960 en heb zelfs nog wat foto's van ex-collega's. De feestelijke kerstmaaltijd met de directrice ( zr Jansen) aan het hoofd van de dis. Heb onlangs weer contact gekregen met een oud- collega en we zijn druk bezig die tijd weer voor de geest te halen, het is tenslotte al een flink tijdje terug!

De indeling weet ik ook nog precies. Het portiers hokje, links over de brug, waar je moest tekenen, als je na elf uur thuis kwam, je was daar intern, en er werd goed op je gelet. De eetzaal ,keuken, en de conversatie-zaal rechts .met de piano. Gezamenlijke maaltijden ,en denk erom.. op tijd zijn! Het hoofd van de keuken vroeg een moment stilte voor het evt. gebedje en na de maaltijd was er weer een afsluiting. Wel moge het u bekomen !!

Over iedere barak valt wel iets te vertellen , Het was toen al in een erbarmelijke staat ,de houten vloeren kreunden onder iedere stap en soms ging je er bijna doorheen. Alles was verveloos , maar er hing altijd een geweldige sfeer ! Een huiselijk sfeer zelfs ,omdat veel patieenten er lang verbleven. De meesten tot hun einde.

Het zou leuk zijn, als anderen uit die tijd, de moeite zouden nemen om ook eens in het verleden te gaan spitten . Misschien kunnen we daar dan gezamenlijk nog eens over praten !!

Mijn naam is Charlotte de Graaf

Sinds kort heb ik contact (e- mail) met Benny Stahlberg , die daar ook in die periode werkte en het heeft ons al leuke momenten en namen opgeleverd!!!




rudyboezembarakken

Na enig zoekwerk deze foto gevonden, uit de periode 49-50 toen mijn man er verbleef.
Mijn man is de persoon in de box .......

Suzan Berkhout




Naamgenoot Aad vertelt ons het volgende:

Wie weet meer over de boezembarakken vraagt u ergens.

Ik weet niet zoveel te vertellen, alleen maar dat ik erin heb gelegen.

En wel: In 1932/3, ik was toen 4 jaar, omdat ik difterie had en dus besmettelijk was. Het was echt quarantaine, geen bezoek, ook mijn ouders niet.

Twee dingen zijn mij bij gebleven: Een boterham werd gesmeerd en rijkelijk bestrooid met chocolade hagelslag (mijn favoriete beleg), daarna omgekeerd, wat bleef hangen was je beleg.

Mijn ouders hadden een grote rode brandweerauto afgegeven, met verlichting voor en achter en natuurlijk een grote rode lamp. Ik vond dat schitterend. Daar werd al snel de batterij uitgehaald, anders "ging die op"

Ik kan ik me die tijd niet herinneren als erg negatief.

Toen ik eindelijk thuiskwam had ik het praten wat verleerd en was mijn haar roze van de lysol.

vriendelijke groeten,

Aad









Klik hier voor de overige zorg verhalen





Familiewapenklein
wat zijn we trots op ons familiewapen ...., beetje jaloers zeker ....


Terug naar de top





Last update :

4 November 2012