Een e-mail sturen naar Aad? Zijn e-mail adres is aad@engelfriet.net
(klik op deze tekst om een voorgeadresseerde mail te openen)
Terug naar  het Engelfrieten overzicht

Naar beneden 

Over Karel de Stoute, Charlois en wijven die niet meer op het kerkhof mogen slapen

Op onze site hebben we in dit verhaal natuurlijk al het een en ander over Karel de Stoute verteld: Deze Karel de Stoute was dus niet alleen Graaf van bijvoorbeeld Holland, Henegouwen, BourgondiŽ, maar ook Graaf van Charollais, waar dus de naam Charlois vandaan komt.
Iedere Rotterdammer weet Charlois op een heel speciale manier uit te spreken, zoiets van Sjaarloos, met de klemtoon op de eerste lettergreep, waardoor je meteen weet: Rotterdammer (m/v)...
In bijv Brabant vinden ze dat maar raar, daar hebben ze het altijd over Charloua, net zoals ze de Fransen Charleroi uitspreken.
Als je dan als Rotterdammer probeert namen als Helvoirt, Cromvoirt, Oirschot, Oisterwijk uit te spreken, nou, dolle pret hoor, want die spreken zij dan weer uit als Helvoort, Cromvoort, Oorschot, Oosterwijk, met wel een beetje zangerige lange oo en dat lukt niet bij Rotterdammers...een oo wordt bij ons als snel een ou... denk maar aan de Koupgout...

Karel de Stoute was een uitstekend veldheer, maar een slecht regeerder. Hij liet niemand in twijfel, dat hij een abso≠luut gezag wenste uit te oefenen. Karel de Stoute voelde er dus niets voor tegemoet te komen aan het streven van steden, baas in eigen huis te zijn, en bekommerde zich weinig om de voorrechten en privileges, door de steden in voorbije jaren van vorige landsheeren tijdens hun strijd tegen de adel verkregen. Zijn opvolgers deden niet anders, Philips II werd er uiteindelijk om afgezet, zie ons verhaal over de Akte van Verlantinghe uit 1581.

Enkele voorvallen waren voldoende voor Karel de Stoute om soms krach≠tig in te grijpen. Hiertoe zette hij het Gerechtshof, het Hof van Holland naar zijn hand. Als gevolg hiervan weigerde dit in 1463 het asielrecht aan een Rotterdamse moordenaar, Jan Huge, die op het kerkhof was gevlucht, dus op gewijde grond, waar je traditioneel, voor gerechtsdienaren veilig was. Deze echter stoorden zich niet aan het asielrecht en betraden het kerkhof, waarop de moordenaar in de kerktoren klom en vol heilige verontwaardiging over hun snoodheid hen met stuk≠ken hout en steen bekogelde. Burgers van Rotterdam, al even ontdaan, beleedigden den procureur-generaal, die in, hoogsteigen persoon den moordenaar kwam arresteeren. Deze werd naar Den Haag gevoerd en daar ter dood veroordeeld.

De Rotterdammers ondervonden eveneens de toorn van Karel de Stoute. In die dagen legde de burgerlijke overheid ook kerkelijke straffen op en soms ook v.v.. En dus werden de Rotterdammers veroordeeld om barrevoets, met een kaars van een pond in de hand, voor het Hof te verschijnen en vergif≠fenis te vragen en daarna in boetekleed (dus in hun hemd) naar de Sint Laurenskerk te gaan en er de kaars te offeren. Ten slotte moesten ze nog een bedevaart maken.

De Rotterdammers mochten verontwaardigd zijn, Karel de Stoute deed eigenlijk iets heel verstandigs. Want het heilige asielrecht was natuurlijk een lachertje geworden. Iedereen vluchtte maar het kerkhof op en voelde zich daar veilig.

Het Hof van Holland moest zelfs een verbod laten uitvaardigen dat het verboden was dat wive bij den ballinghen op 't kerk≠hof gingen slapen. Blijkbaar vonden die wive dat toen wel zoo gezellig....

Toen Karel de Stoute bij Nancy gesneuveld was, vierde Rotterdam feest, men ging ervanuit dat het aloude asielrecht weer hersteld zou worden, of de wive dat ook hoopten ???? Maar gelukkig voor de Rotterdamse wive werd het asielrecht niet in ere hersteld, alleen Charlois, ja dat bleef, dankzij Karel de Stoute.





Familiewapenklein
wat zijn we trots op ons familiewapen ...., beetje jaloers zeker ....


Terug naar de top





Last update :

4 Augustus 2004