Een e-mail sturen naar Aad? Zijn e-mail adres is aad@engelfriet.net
(klik op deze tekst om een voorgeadresseerde mail te openen)
Terug naar  het Engelfrieten overzicht

Naar beneden 

Tot U spreekt, in 1863, Dr. J.B. Molewater, directeur van het Coolsingelziekenhuis te Rotterdam

coolsingelziekenhuis1863

1863

Coolsingelziekenhuis

Aad had ooit beloofd om de eerste Direkteur van het
Coolsingelziekenhuis eens aan het woord te laten, eindelijk kwam het er een keer van, we moeten dan wel even terug naar 1863, maar men had toen wel een heel ander taalgebruik, klopt....enne we laten hem niet helemaal aan het woord, maar alleen wat fragmenten natuurlijk

molewater18131864

1863

Dr. J.B. Molewater (1813 - 1864)

eerste Directeur van het Coolsingelziekenhuis



En dit waren dus slechts enkele alinea uit 28 kolommen tekst....

Aad voegt er nog de volgende informatie aan toe :

Uit de biografie met de titel : Hoe zal het met mij afloopen, het studentendagboek 1833 - 1835 van Jan Bastiaan Molewater, ook de volgende samenvatting :

Jan Bastiaan Molewater werd geboren op 16 augustus 1813 te Rotterdam. Zijn ouders waren niet onbemiddeld en Jan Bastiaan kreeg een opleiding die bij hun maatschappelijke status paste. Op 13-jarige leeftijd vertrok hij naar een kostschool in Voorschoten. Daar werden zonen uit gegoede families onder andere op een voortgezette studie aan een hogeschool voorbereid.

Jan Bastiaan is "waarlijk geen gewone jongen", oordeelt pedagoog Petrus de Raadt. "In schranderheid en snelheid van bevatting, in juistheid van oordeel, in sterkte van geheugen overtreft hij viervijfde van mijn dertig kinderen en staat met de besten gelijk(?)."

Pedagoog De Raadt's oordeel over zijn leerling was loffelijk, alleen vreesde hij dat gebrek aan zelfdiscipline een probleem zou kunnen vormen. Niettemin startte Jan Bastiaan in 1830 in Leiden als student in de rechten. Een jaar later koos hij een nieuwe studierichting: medicijnen. In de Leiden genoot hij volop van het studentenleven. In 1840 voltooit hij zijn medische studie cum laude.

Na zijn promotie vestigt hij zich als arts in zijn geboortestad Rotterdam, waar hij al spoedig een vooraanstaande positie krijgt. In 1848 wordt hij directeur van het Coolsingelziekenhuis. Later is hij in nog vele andere functies actief. Uit zijn dagboek blijkt dat hij al tijdens zijn studententijd regelmatig met zijn gezondheid tobt. Hij overlijdt op 51-jarige leeftijd, een jaar nadat hij de 28 kolommen tekst heeft opgeschreven, na een grote reis te hebben gemaakt door Europa om genezing te vinden, het heeft niet mogen baten.

Jan Bastiaan schreef zijn dagboek toen hij student was. Zijn aantekeningen laten zien dat hij geen vrolijke kijk op het leven had. Over zichzelf is hij weinig tevreden. Door feesten en dergelijke, maar ook door te weinig wilskracht komt hij weinig aan studeren toe. De maatschappij waarin hij leeft, is volgens hem verdorven. Dat maakt het leven er niet vrolijker op.

Nadat hij een tangverlossing had bijgewoond, schreef hij: "(...) afzigtelijk waarlijk, vuil en monsterachtig komt de mensch in de wereld (...en men ziet) hem even ellendig er van afscheid nemen ? Waarlijk de eeuwigheid moet het goedmaken anders was het leven juist niet verkieselijk."

Tot slot nog iets over de operatiekamer van het Coolsingelziekenhuis :

coolsingelziekenhuisoktafel1851

1851

Flexibele Operatietafel

Aanvankelijk werd gebruik gemaakt van deze, voor de chirurg, flexibele tafel, het kon alle kanten op. Molewater was er tevreden over, want door de ontdekking van een narcose d.m.v. chloroform, kon rustiger en minder snel worden geopereerd, zodat een "weinig vermoeiende houding" voor de chirurg belangrijk werd.

Begin 1852 werd in de operatiekamer een bank geplaatst ten behoeve van de leerlingen van de geneeskundige school die in deze ruimte behalve het aanschouwlijk, ook het theoretisch onderwijs in de heelkunde volgden. Oorspronkelijk was het plan geweest om deze lessen in de consultatiekamer te houden, maar aangezien de operatiekamer minder frequent werd gebruikt en ook de inrichting beter geschikt bleek te zijn, werd de ruimte als leslokaal ingericht.

Hetzelfde jaar verzocht Molewater om "gelegenheid tot meerdere toevoer van versche lucht in de operatiekamer", omdat de bestaande ventilatie onvoldoende was om de chloroformdampen uit het vertrek te verdrijven.

Nog in 1863 moest Molewater melding maken dat men zich in de operatiekamer "meer dan eens, hoofdzakelijk in den zomer, over groote en voor de geopereerden gevaarlijke benaauwdheid heeft te beklagen gehad". Pas in 1866 wordt gemeld dat in de operatiekamer "openslaande houten ramen" waren aangebracht, waardoor het euvel van de chloroform volledig kon worden weggenomen.

Mei 1873 werd voorgesteld om de achterzijde van het middengebouw van het Coolsingelziekenhuis zodanig te veranderen, dat op de derde etage een nieuwe operatiekamer kon worden ingericht, "die van alle zijden, ook van boven, licht kan ontvangen, hetgeen in de tegenwoordige operatiekamer niet het geval is en een bijna onmisbaar vereischte is". Dit verzoek kon echter, hoewel de kosten slechts op / 3000,- a / 3500,- waren begroot, om financiŽle redenen niet worden toegestaan.

Ook de verlichting bleef een probleem waarmee men tot het einde van de jaren negentig zou worstelen. Mede in verband met de gevaren en nadelen van het gaslicht werd bij voorkeur bij daglicht geopereerd; in de meeste operatieverslagen wordt het middaguur als operatietijd opgegeven.

coolsingelziekenhuisok1899

1899

De operatiekamer van het Coolsingelziekenhuis






Klik hier voor de overige zorg verhalen





Familiewapenklein
wat zijn we trots op ons familiewapen ...., beetje jaloers zeker ....


Terug naar de top





Last update :

16 Augustus 2002