Geklaag van wethouders is een goed teken

Richard Engelfriet en Pieter van Harberden

Forum-pagina De Volkskrant dd 5-2-04

http://www.richardengelfriet.nl

 

Met de invoering van dualisme in het gemeentebestuur is de raad aan zet. Als wethouders dat niet bevalt, moeten ze maar raadslid worden, vinden Richard Engelfriet en Pieter van Harberden.

 

De voorpagina van de Volkskrant van maandag schreeuwt moord en brand over de ‘uitholling’ van het ambt van de wethouder in gemeentepolitiek: ‘Sinds hij niet langer lid is van de gemeenteraad, is zijn macht tanende’. Een oud-wethouder uit Vlissingen rept in hetzelfde artikel zelfs over het einde van de ‘statuur’ van de wethouder. De wethouder wordt straks niet meer dan ‘een hulpje’. De wethouder: ooit een gerespecteerd ambt, en nu verworden tot simpele backbencher in het raadsdebat?

 

De reden van alle ophef is de in maart 2002 ingevoerde wet Dualisering van Gemeentebestuur (kortweg: ‘dualisme’).  Deze wet heeft als doel het lokale bestuur duidelijker, doorzichtiger en aantrekkelijker voor burgers te maken. Hierdoor zal de burger meer betrokken raken bij de gemeentepolitiek. Geen overbodige luxe: de episode Fortuyn liet immers zien dat er veel onvrede heerst over het functioneren van de politiek. Veelgehoorde klachten over het oude, ook wel monistische, systeem: achterkamertjespolitiek, vooraf afgetimmerde debatten en teveel aandacht voor details in plaats van hoofdlijnen.

 

In de kern betekent dualisme een scheiding van de gemeenteraad en het college van Burgemeester en Wethouders. Wethouders maken niet langer deel uit van de raad. De gemeenteraad moet zich voortaan bezighouden met politieke sturing en controle, terwijl het college zich bezig houdt met uitvoering. Belangrijk gevolg is dus dat de gekozen vertegenwoordigers een veel prominentere rol hebben gekregen bij het maken van beleid dan de benoemde leden van het college van B&W.

 

En zo hoort het. Waar vroeger de wethouder in feite aan de touwtjes trok, is nu de raad aan zet. De raad is immers het enige gekozen orgaan in het gemeentebestuur. Het is dus niet gek dat zij meer macht hebben gekregen, en het college meer naar de achtergrond is verplaatst. In het dualisme is het simpelweg de bedoeling dat raadsleden vooraan staan in het productieproces van gemeentelijke wetten. Idealiter voert de raad aan de hand van beknopte notities een open debat over allerlei voorstellen. Nadat de raad zich vervolgens heeft uitgesproken over doeleinden, inzet van middelen en beoogde effecten, zet de raad het college aan het werk om een en ander grondig uit te werken.

 

Simpel gesteld: de raad bepaalt wat ze wil met hun gemeente, en de wethouder voert dat uit. De wethouder is niet langer de machthebber die in achterkamertjes verzint wat hij nu weer eens zal doen. Nee, hij is manager die heeft uit te voeren wat zijn directie (de gemeenteraad) hem opdraagt.

 

En wat gebeurt er dan? Dan gaat de ‘oude macht’ zijn beklag doen. In veel gemeenten klagen wethouders sindsdien steen en been, net als in het artikel in De Volkskrant afgelopen maandag. Wat ons betreft alleen maar een signaal dat het met dualisme de juiste kant op gaat. De tijd dat wethouders samen met hun gemeenteraadsfracties politieke standpunten ‘voorkoken’ moet maar eens afgelopen zijn. De tijd dat het college steeds voorop loopt met het doen van voorstellen waar de gemeenteraad achteraan hobbelt, is gelukkig steeds vaker voorbij. In steeds meer gemeenten neemt de gemeenteraad zelf het initiatief, en zo wordt de raad en de burger niet langer geconfronteerd met kant-en-klare, veelal dichtgetimmerde beleidsplannen.

 

Wie iets van dualisme wil maken, moet natuurlijk wel de spelregels volgen. Dat geldt dus zeker ook voor wethouders. Zij moeten hun plaats leren accepteren, en als ze daar niet tevreden mee zijn, en meer macht willen hebben, hebben wij een goed advies voor ze: wordt gemeenteraadslid. U heeft nog bijna twee jaar tijd om campagne te voeren. Succes!

 

Drs. Richard Engelfriet is trainer en adviseur in politieke debatvaardigheden en is betrokken bij de dualisering van diverse gemeenteraden. Hij is co-auteur van het boek ‘De Debatmethode’.

 

Dr. Pieter van Harberden is beleidswetenschapper (UvT), trainer communicatieve vaardigheden en gemeenteraadslid in de gemeente Goirle.