Reactie op artikel over reorganisatie FSW in Univers 9 (29 oktober 1998, blz. 3).

In de Univers van 29 oktober jl. hebben we kunnen lezen dat studenten van de Faculteit Sociale Wetenschappen vertrouwen hebben in de onderwijsvernieuwingen als gevolg van de reorganisatie. Wij, studenten Arbeid en Sociale Zekerheid (ASZ), willen een ander geluid laten horen. Wij vinden niet dat de belangen van de student gebaat zijn bij de reorganisatie. Wij willen in dit artikel graag wijzen op problemen die zich voor doen wegens de vernieuwingen.

De problemen rondom de reorganisatie liggen allereerst in de gebrekkige communicatie naar de student. Er heerst een wandelgangencultuur, waar steeds verschillende geluiden naar buiten komen door verschillende mensen. Er is bijvoorbeeld officieel nog steeds geen duidelijkheid over hoe lang de studie nog zal worden aangeboden, wie er bij betrokken blijven en wat de gevolgen zullen zijn van studievertraging. Er is nog steeds niet één duidelijk en helder signaal op te vangen hoe de situatie er over een, twee of vijf jaar uit zal zien.

De student moet dan dus zelf maar zijn conclusies trekken. Hierdoor ontstaat een onrustige sfeer waarin studenten zich opgejaagd voelen om hun studie zo snel mogelijk af te ronden. Menig student ASZ volgt nu al in één semester vakken die samen meer dan 30 studiepunten vertegenwoordigen. Dit wordt gevoed door de reële angst dat de meeste vakken volgend jaar niet meer worden aangeboden. Verder is het zo dat alle niet-ASZ specifieke vakken (zoals keuzevakken en statistische cursussen) door de studenten vooruit worden geschoven om later in één semester te moeten doen, waardoor dan geen binding meer is met de eigenlijke studie. Gevolg zal dan dus zijn dat de gewenste verdieping, wat voor veel studenten een motivatie was om aan de studie te beginnen, niet meer aan bod komt. Voor een persoonlijke invulling van het studieprogramma, middels bijvoorbeeld een internationaal programma, stage of werk, is geen plaats meer. Het enige dat telt, is het zo snel mogelijk halen van een vak.

De opleiding ASZ is in vele opzichten uniek. Zo uniek, dat er geen alternatief bestaat op de KUB of elders in Nederland. Er is dus zeker geen sprake van 'een beestje dat een andere naam krijgt' zoals in het betreffende artikel werd betoogd. Er is voor ons geen andere keuze voorhanden. Er is sprake van gedwongen winkelnering in een winkel met onverwacht vervroegde sluitingstijden.

Veel studenten krijgen nu een onterecht hoge rekening gepresenteerd wegens het voor zich uit schuiven van vakken. Zo zullen er hoogstwaarschijnlijk weinig colleges meer worden aangeboden en worden veel tentamens slechts een maal per jaar aangeboden. De redelijkheid waarmee de studie werd begonnen (waarin dus ruimte was om ook te werken) wordt nu ineens omgezet in een redelijkheid waarin wordt uitgegaan van een modelstudent die elk jaar 42 studiepunten gaat halen.

Een ander probleem doet zich voor bij de afstudeerbegeleiding. Onduidelijk is nog steeds welke docenten beschikbaar zullen blijven voor de studenten ASZ, waarvan er relatief meer en meer in de afstudeerfase gaan komen vanwege de stop op nieuwe studenten. Ook hier vrezen wij gedwongen winkelnering, wat de kwaliteit niet ten goede kan komen.

Er bestaat dus veel onduidelijkheid en angst over de reorganisatie bij ons. De communicatie naar de student is onvolledig en niet eensluidend. Dit leidt tot een haastige sfeer waarin kwaliteit van het onderwijs niet meer voorop staat. De studie ASZ is een situatie geworden van gedwongen winkelnering in een winkel die aantrekkelijk werd gepresenteerd, maar onverwacht vroeg gaat sluiten met hoge rekeningen voor de klant, die ook nog eens met klem wordt verzocht de zaak te verlaten.

Geschreven door Richard Engelfriet, student ASZ, op persoonlijke titel.

Medeondertekend door studenten ASZ uit het laatste cohort.

Sandra Franken,

Anne-Marie Brueren,

Natasja van Heukelingen,

Maraya Petersen,

Wilma Verwegen,

Margriet de Lange,

Carolien van Kimmenade,

Nathalie Meijer,

Neeltje Huvenaars,

Nic van Holstein.