Een e-mail sturen naar Aad? Het e-mail adres is aad@engelfriet.net
(klik op deze tekst om een voorgeadresseerde mail te openen)
Terug naar  het Engelfrieten overzicht

Naar beneden 

nicht over

Mijn geloof in De Sint

Het geloof in de sint is een onverwoestbare Boogaardentrek. 'k Herinner me van onze dochters dat ze tot op hoge (ahum !) leeftijd het prachtig vonden hun schoentje te zetten. En er de volgende ochtend ook nog wat in te vinden. Schepten ze lekker op: ik heb m'n schoentje gezet en er zaten kikkers in. HEEEERLIJK!! Dat kan dan toch niet meer stuk.

Ooit moest ik een laatste serie lessen belastingrecht geven voor de tentamens. Daarin moest alle stof gerepeteerd worden. De lessen stonden gepland op 5 december?

'k Had een opdracht gemaakt onder de titel: Wie zoet is, krijgt lekkers. En toen een gastarbeider geÔntroduceerd uit Spanje.
Binnenlands of buitenlands belastingplichtige en waarom. Had deze figuur recht op aftrek vanwege reiskosten (stoomboot, schimmel). In hoeverre waren ondernemingsregelingen op hem van toepassing (tig zwarte pieten in dienst). In welke tariefgroep moest hij ingedeeld worden. Hoeveel procent inkomstenbelasting hoorde daarbij. Alle onzin die ik bij elkaar wist te verzinnen heb ik erin gestopt. Met als slotopdracht de bijgeleverde boterletters te verdelen volgens de tarieven van de IB dan wel de VpB. Kon niet meer stuk. Als er die dag het 1 naar z'n zin heeft gehad, ben ik het wel geweest. Bij de studenten kon het trouwens ook niet meer stuk. Later maakte ik ook graag van sints diensten gebruik i.v.m. de aansprakelijkheid voor opstallen. Valt mijn schoorsteen van m'n dak omdat ik achterstallig ben met het onderhoud van m'n huis? Of is het zo dat ik onlangs wat hoorde op het dak: rijdt daar een vent in rode jas en muts op een wit paard. Stok in z'n hand. Een zwart iemand erbij die een zak draagt. Zit aan m'n schoorsteen te morrelen. Wie is nu aansprakelijk????

'k Had er al eerder last van. M'n eerste echte baan was bij de heeren R. Mees & Zoonen. Eerst AssurantiŽn, later Vermogensbeheer.

nichtmees1964

bij Mees & Zoonen in 1964

Op die laatste afdeling hadden een paar klanten de gewoonte ons met sint een boterletter te sturen. Ik werkte daar als iets secretaresseachtigs. Op 5 december ging het fout. Er lag een stapel conceptbrieven die ik moest verwerken. 't Lag aan de typemachine, zeker weten. Iedere brief die uit de machine kwam, was gaan rijmen. Dus kwartaaloverzichten, vragen om inlichtingen, jaarstukken, alles rijmde. 'Men' vond dat dat niet kon, maar ik kon het echt niet helpen. Van armoede hebben ze me toen maar gevraagd of ik de goede gevers van de boterletters op waardige wijze wilde bedanken namens de afdeling. Dat heb ik toen maar gedaan. Genieten was dat! Je moet toch wat, nietwaar?

Ook in 1963, toen ik 6 weken in het Zuiderziekenhuis heb gelegen vanwege m'n knie-operaties. Vlak voor sint.

nichtzuiderziekenhuis1963

ook deze basis was nodig, in het Zuiderziekenhuis, in 1963

Met op den duur allemaal reumapatiŽnten bij mij op zaal. Veel pijn, dus weinig blijdschap. Die mensen heb ik weten op te peppen door dagelijks sinterklaasliedjes met ze te gaan zingen. Wie ze niet kende, kreeg last met me tijdens het bezoekuur. 'Wilt u voor uw (meestal) vrouw of moeder volgende keer een sinterklaasboekje meebrengen. Anders kan ze niet meezingen. En dus ook niets krijgen'.
Gewoon een dolle boel van gemaakt. Voor iemand een lappenpop van vilt gemaakt, bedoeld voor haar kleindochter.
Krijg ik ineens te horen dat ik de dag voor sint naar huis mag. Tja, en dan ga je. Terwijl je zelf niet kunt slapen van de emoties van het afscheid, schuift de nachtzuster naar binnen. Stopt een grote doos bonbons in m'n pantoffel onder m'n bed. Hadden de zaalgenoten bij elkaar gelapt, en de zuster gestrikt om piet te spelen. Op dit soort momenten ben ik dan even stil.

Meer sint? 'k Werkte ooit in de juridische faculteit (Rechtsgeschiedenis) van de Erasmus Universiteit. Nieuwe slachtoffers: sint vieren. 'k Heb surprises gemaakt en voorzien van gedichtjes in sonnetvorm, half nederlands half frans (ala John O'Mill).

Of surprises voor de kinderen met een 'ren-je-rot'-programma. Op iedere nieuw aangeduide plaats lag een kleinigheid met een gedichtje dat een andere plaats aankondigde. In de wasmachine (2e verdieping), buiten in het konijnenhok, de tas achterop m'n fiets in de garage, enz. Net zo lang totdat alle cadeautjes gevonden waren. En zij de energie kwijt.

Wat het ook altijd goed deed: een surprise in de vorm van een gevulde po: ontbijtkoek kneden, daarin het cadeautje, en dan een beetje sinas erbij. Niemand die nog wilde.....

Neef Aad (webmaster dezes) smeet zoo'n gevulde po vroeger dan door de kamer, was ie boos

Nu is het weer bijna 5 december. Vol verwachting klopt m'n hart. Dit gaat echt nooit over!



En toen kreeg Aad een kado via de post van die lieve nicht en Aad dichtte daar het volgende bij :

Nou toen moest nicht natuurlijk even de eerste regels weer herhalen, doen schooljuffrouwen wel vaker :

Meen je dat Aad dat je dat niet meer weet? Jij hebt toch ook les gehad van De Groot?! En daarbij leef je nog eens in het 'roomse' Brabant..... Ik snap er niets meer van.

De Middeleeuwse Beatrijs begint toch als volgt:

Nou weet Aad meer van geschiedenis dan van gedichten....

Een paar maanden later kwam deze foto terug van Hanna, had ook een Amerylis van nicht gehad :

amaryllishanna

Vol bewondering zat Aad hier naar te kijken, waar is toch ooit zijn bol gebleven, even vragen.......... :

WEGGEGOOID

want was helemaal verrot, Aad had hem of haar te veel water gegeven.......... HOU JIJ JE NU MAAR BIJ JE VERHALEN, klonk het nog........... en daar is Aad het helemaal mee eens, weet je wat, hij hangt die foto van Hanna op !!!





Familiewapenklein
wat zijn we trots op ons familiewapen ...., beetje jaloers zeker ....


Terug naar de top





Last update :

bijna 5 December 2002