Een e-mail sturen naar Hans? Zijn e-mail adres is hans@engelfriet.net
(klik op deze tekst om een voorgeadresseerde mail te openen)
Terug naar  het Engelfrieten overzicht

Naar beneden 

Een biografie over straattypen uit Rotterdam, geschreven in 1951 :

Het doorgaans onzichtbare almanak mannetje

Prachtige OCR verhalen uit een van onze boeken, Aad vindt het heerlijk om ze te lezen, hopelijk jullie ook ....enne let niet op kleine OCR foutjes

Uitsluitend vertellen over de straattypen, die vroeger door de verdwenen binnenstad doolden. Dat was mijn opdracht. Nu, er zijn er heel wat geweest. Meer dan ik voor uw verbeelding kan doen herleven. In twee catagorieŰn behoren zij echter gescheiden te blijven. Zij, die tot de werkelijk aanstoot en spot opwekkende gedegenereerde leden van het vagebondengilde behoorden, en zij, die gerekend moeten worden tot de kleine nijvere negotianten, de rustige fatsoenlijke mensen, die er iedere dag opnieuw op uit trokken om hun schamele boterham op te scharrelen, doch die door hun eigenaardigheden de publieke aandacht trokken. Beide groepen mogen dus niet vereenzelvigd worden.

almanakmannetje

Het almanakmannetje

Half November reeds - als de aankondiger van de naderende winter -, hoorde men de naargeestige weeklagende stem van het doorgaans onzichtbare mannetje.
Want je moest hem zoeken, je wenden naar alle windstreken. Je zag 'm niet, want juist was hij een klein cafÚ binnen geschoven, waar hij uit zijn gonje zak, die hij onder de arm droeg, een in imitatie perkament gebonden almanak te koop aanbood.

Naast mij op mijn werktafel ligt nog zo'n exemplaar. Ik lees:

Van Zwaamen's en Thompson's Almanak voor het schrikkeljaar onzes Heeren Jesu Christi 1928.
Voorzien met de Jaarmarkten, Kermissen, Paarden-, Beesten- en andere Markten,
alsmede de Maan op- en ondergang, benevens de Watergetijen enz.

De berekeningen voor dezen Almanak zijn gemaakt op de Poolshoogte van Amsterdam.

297ste Jaargang.

Nadruk verboden.

Een boekje vol fantastische wonderverhalen, griezelige moordgeschiedenissen, over spookverschijningen, vol zoete liedekens, romantische ridderverhalen en niet te vergeten "Een doolhof..."

Alllt.. .mhaaaaaaaa.. .nakkk...!!

Daar was hij weer. Wat klonk dat droefgeestig op zo'n trieste herfstdag, zo'n van regen grauwe Novemberdag.

Met snelle passen liep hij langs de benatte huizengevels. Soms draaide hij zich achteruit lopende, even om. Met zijn donkerbruine ogen wierp hij vragende blikken naar de raamgaten. Dan liep hij weer snel door. Verkopen zag je hem zelden.
Op zo'n dag liepen de mensen hem voorbij hun parapluies voor zich uithoudend tegen de miezelregen.

Als een trekvogel keerde hij ieder jaar terug. Grauw was zijn kleding. Op zijn stugge kop, droeg hij een jockey pet of een oude versleten bontmuts. Om zijn kort schonkig lijf zat een oude jas, waarvan de slijtgaten gestopt waren met sajet van diverse kleur. Weemoed lag er in zijn roepen, evenals in de wintergalm:

gerˇˇˇte mos-sullen, gerˇˇˇte...

Een nasaal geluid.

Alllt.. .mhaaaaaa.. .nak...! Alllt.. .mhaaaaaa.. .nakkk...!





Van al deze straattypen neem ik in gedachten afscheid, 'k Laat hun gestalten weer verdwijnen achter de coulissen van het verleden. De revue is geŰindigd! Het scherm zakt.





Familiewapenklein
wat zijn we trots op ons familiewapen ...., beetje jaloers zeker ....


Terug naar de top





Last update :

26 Mei 2002